آثار زيادي از فيزيوتراپي سنتي كه در بسياري از كشورها رواج و مرسوم بوده در ايران نداريم ولي زماني كه چند نفر از تحصيل كرده هاي ايراني كه رشته فيزيوتراپي را در خارج گذرانده و به ايران مراجعه مي نمايند تكامل با تأسيس يا آغاز تاريخچه فيزيوتراپي ايران را شاهد هستيم. گمان داريم هريك از اين فارغ التحصيلان خارج كشور براي انتخاب اين رشته در خارج داستاني شنيدني و مخصوص به خود را بايد داشته باشد، چون در آن زمان هيچ اسمي يا شناختي در جامعه از فيزيوتراپي حتي در سطوح درماني يا مراكز درماني كشور شنيده نمي شد از طرف ديگر به طور كلي داستان شروع به كار هر كدام از اين پيشگامان رشته در كشور واقعاً شنيدني هستند و در كنار اين داستانها يك چيز مشترك وجود داشته و آن عشق حرفه اي و تلاش است كه شرح آن هدف نوشتن اين مختصر تاريخچه فيزيوتراپي ايران نيست.
اولين فيزيوتراپيست تحصيل كرده ايراني از كشور انگلستان به نام خانم فيزيوتراپيست ثريا سپاهي (فرمانفرمايان ) كه به دليل عدم اشتغال ثابت يا فعاليت مستمر يا مشاركت مستمر در تأسيس انجمن يا تأسيس مدرسه فيزيوتراپي فعاليت حرفه اي ايشان گاه و بي گاه و متغير بوده است.
در زمان شروع و شناخت فيزيوتراپي در كشور در آغاز سالهاي 1340 دو سازمان يكي وزارت بهداري و يكي دانشگاههاي پزشكي از اركان مهم اجرائي بهداشت و درمان كشور محسوب مي شدند.
الف ـ در وزارت بهداري اولين مركز فيزيوتراپي در كشور در بيمارستان فيروزگر تهران شكل مي گيرد كه يك مركز يا بيمارستان مهم وابسته به اين وزارتخانه بوده و فيزيوتراپيست هاي پيشكسوت در اين بيمارستان فيزيوتراپيست شادروان حسين قوام (مسئول بخش فيزيوتراپي) خانم فيزيوتراپيست ديانا سنندجي ـ فرزانه فتح‌اله‌ زاده مهرآسا خراساني بوده اند كه اولين بخش فيزيوتراپي مجهز آن روزگار را پايه گذاري مي كنند.
ب ـ در‌دانشگاه تهران اولين فيزيوتراپيست شاغل خانم فيزيوتراپيست پروين زانيچ خواه (علوي)، فارغ‌التحصيل از انگلستان بوده اند كه آغاز فعاليت ايشان 1340 در محدوده بخش اعصاب  بيمارستان هزار تخت خواب بوده است. ابتداي آغاز به كار فقط بيماران بستري و سپس از اتاقي كه به ايشان اختصاص داده مي شود فيزيوتراپي هم مثلاً گسترش پيدا مي كند بدون اين كه تجهيزاتي داشته باشند.
 دومين فيزيوتراپيست شاغل در دانشگاه تهران و باز هم در بيمارستان هزار تخت خواب (امام خميني) خانم فيزيوتراپيست مينا داريوش (ساساني) فارغ التحصيل از انگلستان بوده اند كه در شناخت، گسترش و پيشرفت اين رشته در كشور نقش تأثيرگذاري را ايفا مي نمايند. در حقيقت فعاليت ايشان سبب مي شود كه نياز به اين رشته درماني بيشتر شناخته شده و بهمراه ديگر پيشكسوت هاي اين رشته نوپا در كشور اولين قدمهاي مثبت ولي سريع در تأسيس يك مركز آموزش فيزيوتراپي در سطح دانشگاه به اجراء در آيد.
سومين فيزيوتراپيست شاغل در دانشگاه تهران خانم فيزيوتراپيست حوري نازنين مويد حكمت بوده اند كه فارغ التحصيل از كشور فرانسه و باز هم آغاز فعاليت ايشان در بيمارستان امام خميني بوده است. از فيزيوتراپيست هاي قديمي و پيشكسوت در آن دهه 1340 در خارج از دانشگاه تهران در كشور مي توان از خانم فيزيوتراپيست مريم نورائي در بيمارستان شركت نفت خانم مهين زعيمي در بيمارستان آپادانا، خانم شيرين و........... نام برد.